KONKURS ZAMKNIĘTY NA KONCEPCJĘ ZABUDOWY MIESZKALNEJ WIELORODZINNEJ W KRAKOWIE

2015, ZABUDOWA MIESZKALNA WIELORODZINNA
LOKALIZACJA, NOWA HUTA, KRAKÓW
projekt: Mariusz Twardowski, Mariusz Pers, Wojciech Wokan,
Współpraca autorska: Marta Dul, Klaudiusz Konarski

 

Wiele analiz i czynników zadecydowało o zaproponowanej formie i wysokości zaproponowanych budynków. Powierzchnia i kształt działki zdecydowały o pomyśle zaprojektowania dwóch niezależnych budynków na jednym wspólnym parkingu podziemnym. Proponowana wysokość wynika z dwóch czynników – ilości miejsc parkingowych i obostrzeń przeciwpożarowych. Forma budynków i rozdzielenie na dwie bryły wynikają z efektywności ułożenia powierzchni użytkowej mieszkalnej, możliwości lepszego doświetlenia (zmniejszenie zużycia energii do doświetlenia i ogrzania pomieszczeń), oraz kompozycji urbanistycznej i architektonicznej.
Według wymagań Inwestora, budowla nie powinna mieć mniej niż 4 kondygnacje nadziemne. Ilość miejsc parkingowych (71) pozwala na realizację ok. 100 mieszkań. Zgodnie z wciąż obowiązującym Studium, proporcje ilości miejsc parkingowych w stosunku do jednego mieszkania wynosi 0,6-0,9 m/1 mieszkanie. Wymagania przeciwpożarowe domykają natomiast budowlę na wysokości 9 kondygnacji. Budynki wyższe niż 9-kondygnacyjne trafiają do grupy budynków „wysokich”. Zwiększenie wysokości pociągałoby za sobą wiele obostrzeń technicznych związanych z ochroną p.-poż. np. podniesienie klasy odporności pożarowej budynku, tym samym podniesienie odpowiednio wymogów dla elementów budynku takich jak nośność, szczelność i izolacyjność ogniowa, a także zmniejszenie stref pożarowych czy też dodatkowe wymogi dla klatek schodowych. Budynki wpisują się urbanistycznie w otoczenie. Po południowej stronie znajdują się budynki 5- i 6-kondygnacyjne, od wschodu i zachodu 8- i 9-kondygnacyjne, natomiast od strony północnej 12- i 13 kondygnacyjne.
Rozdzielenie budynku na dwa, to rozwiązanie problemu szczególnego kształtu działki i braku dobrego i wymaganego doświetlenia pomieszczeń światłem dziennym w miejscu ewentualnego zgięcia/załamania/przekrzywienia budynku. Dodatkowo, dwa budynki rozwiązują kompozycję urbanistyczną. Okoliczne budowle mają układ osi wschód-zachód. Bloki po północnej stronie działki, szkoła, czy inne okoliczne budynki mają podobne ułożenie – budynek W również. Osiedle ma jednak kilka miejsc, które zmieniają ten reżim kompozycyjny ustawiając się nieco inaczej. Drugi budynek S, układa się podobnie – jest równoległy do ul. Popielidów.
Formy budynków są niezwykle proste, równomierne i zakomponowane tak, że uzyskano równy rytm z kilkoma większymi przestrzeniami cofniętymi w stosunku do głównej elewacji. Ten zabieg z jednej strony podkreśla trójwymiarowość brył, ale również ma dwie dodatkowe zalety. To loggie, które dzięki swojej różnorodności powodują, że przyszli mieszkańcy zaczynają się identyfikować z miejscem, w którym zamieszkają. A na loggiach znajdują się odpowiednio dobrane drzewa i krzewy, które z jednej strony dodadzą kolorytu budowli (ale nie sztucznie narzuconego pędzlem tynkarza a naturalnego, najbardziej przez przyszłego mieszkańca cenionego), z drugiej pomogą technologii budowli w prosty, naturalny sposób. W lecie, kiedy mieszkańcy będą potrzebować najwięcej cienia, kiedy będą chcieli schować się przed mocnym słońcem, będą mieli prawdziwe, żywe „żaluzje”. W zimie, kiedy nie będzie liści, więcej światła wpadnie w już odpowiednio doświetlone pomieszczenia dogrzewając i oświetlając je światłem naturalnym. Mieszkańcy odczują takie rozwiązanie względami finansowymi płacąc mniej za prąd i ogrzewanie. Ostatnią rzeczą jest fakt, że zielone loggie dodają 348m² powierzchni zielonej w tych „podniebnych ogrodach”. Bardzo proste rozwiązanie podlewanie roślin niezależne od mieszkańców zadba o zieleń zużywając do tego celu bardzo małą ilość wody. Również proste rozwiązanie na zabezpieczenie drzew na loggiach zaproponowano mocując obejmami pnie drzew do rozpiętej stalowej liny zaczepionej od spodu loggii powyżej. Takie rozwiązania z powodzeniem zastosowano w wielu miejscach na świecie, między innymi w słynnych zielonych wieżach Bosco Verticale w Mediolanie uznanych za najpiękniejsze wieże mieszkalne na świecie.
Zaproponowane ułożenie obu budynków pozwoliło na zbudowanie pierzei ulic Popielidów i Perkuna z jednej strony, z drugiej zaś na zaprojektowanie wspólnej, półprywatnej przestrzeni dla mieszkańców z małym placem zabaw dla dzieci, ławkami i miejscem odpoczynku dla matek z dziećmi z niewielkimi traktami spacerowymi otoczonymi różnorodną zielenią.
Założona konstrukcja budynków oraz przyjęte rozwiązania funkcjonalno-przestrzenne pozwalają na elastyczne kształtowanie struktury mieszkań. W większości zaprojektowano mieszkania 3 pokojowe, które można zamieniać na 2 i 4 pokojowe – wg zaleceń Inwestora. Przykładowe, alternatywne rozwiązania rzutów, przedstawiające możliwości kształtowania struktury, zostały zamieszczone w części graficznej. Zamieszczone rozwiązania dają możliwość swobodnego kształtowania każdej kondygnacji odrębnie. Założona elastyczność struktury mieszkań dotyczy również loggii; każde mieszkanie, w jakimkolwiek zaproponowanym układzie posiada własną loggię.
Dojazd do garażu podziemnego przewidziano od ulicy Popielidów. Teren działki jest niezwykle mały dla posadowienia miejsc parkingowych na powierzchni terenu. Bardzo małe odległości miejsc parkingowych od budynków oraz granic działki sprawiają, że projektant miał do wyboru mały plac zabaw z miejscem do odpoczynku lub umiejscowienie 4 miejsc parkingowych. Stąd decyzja o umiejscowieniu wszystkich miejsc postojowych w garażu podziemnym.
Powierzchnia użytkowa mieszkań: 6192 m2
ilość mieszkań: 99