KONKURS NA OPRACOWNIE KONCEPCJI PRZEBUDOWY MIEJSKIEGO STADIONU SPORTOWEGO „CRACOVIA” W KRAKOWIE

2007, PRZEBUDOWA MIEJSKIEGO STADIONU SPORTOWEGO „CRACOVIA”
ORGANIZATOR: URZĄD MIASTA KRAKOWA
LOKALIZACJA: KRAKÓW
Ilość miejsc: 15196
Powierzchnia użytkowa: 27.021,03 m2
PROJEKT: dr arch. Mariusz Twardowski, arch. Wojciech Wokan, arch. Miłosz Jakubowski, dr arch. Mariusz Pers, arch. Agnieszka Lamot
WSPÓŁPRACA: arch. Paweł Syposz, stud. arch. Mikołaj Fischer

 

IDEA
Podstawowym zamysłem projektowym było stworzenie bryły stadionu wraz z funkcjami towarzyszącymi, jako nowoczesnego założenia urbanistyczno – architektonicznego będącego zwartym, miejskim kwartałem zabudowy. Zgodnie z wytycznymi projektowymi klubu, a także decyzją WZ, obiekt wpisuje się w sylwetę miasta, lecz jest dominantą najbliższego otoczenia. Tworzy on spokojny układ urbanistyczny pomiędzy ulicami Dunin – Wąsowicza, Kałuży, Kraszewskiego oraz Focha. Projektowany stadion, a przede wszystkim jego futurystyczna bryła ma stanowić wizytówkę miasta na nadchodzące EURO 2012 – jako europejskiej metropolii nie tylko kulturowej, ale także sportowej. Organiczna bryła zadaszenia trybun miękko wpisuje się w okalające ją tereny zielone, nie oddziaływując na sąsiadujące budynki. Prostokreślne kubatury funkcji towarzyszących, otaczające bryłę stadionu, harmonizują z otoczeniem.
KOMUNIKACJA
Obiekt posiada klarowny układ komunikacyjny. Dostęp od strony ul. Kałuży odbywa się za pomocą wjazdu oddalonego od najbliższych skrzyżowań ( z ulicami Kałuży, Focha oraz Dunin –Wąsowicza) na parking ogólnodostępny usytuowany przed budynkiem Hallu Głównego. Jest on nieznacznie pogrążony w terenie (znajduje się na poziomie -1.75m w stosunku do poziomu ±0.00m otoczenia), co daje możliwość ukrycia parkujących tam pojazdów i jednocześnie sprawia, że stają się one niewidoczne z poziomu Krakowskich Błoń. Z tej strony dostępny jest również parking podziemny usytuowany pod halą sportową (na poziom –1 = -5.00) na 231 stanowisk postojowych. Podczas rozgrywanych meczów – z poziomu ulicy Kałuży na poziom -1 – wjeżdża również autobus z zawodnikami drużyny gospodarzy, gości (możliwość dojazdu także od strony ul. Kraszewskiego), a także reprezentantów PZPN oraz sędziów. Taki układ stwarza możliwość bezkolizyjnego rozwiązania często spotykanego konfliktu funkcji (kibice – piłkarze) na tego typu obiektach.
Drugi wjazd od strony ul. Kraszewskiego – w opozycji do ul. Kałuży (funkcja reprezentacyjna) – obsługuje techniczną część stadionu, a więc wozy transmisyjne, pojazdy łączności satelitarnej, pojazdy uprzywilejowane oraz inne związane z zapleczem kompleksu sportowego. Z tego miejsca zapewniono również dostęp na płytę boiska za pomocą tunelu umieszczonego w północno – zachodnim narożniku stadionu. Usytuowany po tej stronie parking dla kibiców przyjezdnych pozwala na ich bezproblemowe dojście do wydzielonych miejsc na trybunie północnej i zachodniej.
Obiekt posiada 392 miejsca parkingowe, w tym 100 stanowisk na parkingu od strony ul. Kałuży, 20 stanowisk przeznaczonych dla gości VIP, 15 – dla przedstawicieli środków przekazu, 10 miejsc obsługi medialnej, 2 -3 dla autokarów kibiców przyjezdnych, 231 miejsc ogólnodostępnych oraz 2 stanowiska autokarów zawodników, a także 11 dla sędziów i reprezentantów PZPN w strefie głównego zaplecza sportowego – na poziomie -1. Zgodnie z wytycznymi zapewniono 21 miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych. Zachowano istniejące przystanki komunikacji zbiorowej na ul. Kałuży.
UKŁAD KONSTRUKCYJNY
HALA SPORTOWA
Przekrycie o wymiarach 67,32m x 47,25m tworzą kratownice strukturalne typ D-O o dwóch równoległych siatkach prętów: górną i dolną oraz krzyżulcach łączących węzły obu siatek. Odległość między siatkami jest równa grubości przekrycia i wynosi 2,60 m. Przekrycie jest zwieńczone na obwodzie ciągłymi belkami HEA 300 zginanymi w dwóch kierunkach podpartymi przegubowo na słupach. Słupy Żelbetowe ukryte w ścianach o przekroju 40 x 40cm.
STADION
Konstrukcja stadionu składa się z 3 układów konstrukcyjnych i 3 kolejnych etapów wykonania w pionie (fundamenty, Żelbetowe ramy konstrukcji trybun, stalowa konstrukcja przekrycia trybun). Na wyodrębnione 3 układy konstrukcyjne składają się 64 moduły, z czego 15 jest prostokątnych w rzucie o wymiarach 10,0 x 33,0m, 29 – o wymiarach 5,0 x 18,0m, 20 – o wymiarach 7,0m x 23,0m. Przyjęto zasadę, Że każda sekcja modułowa jest niezależna i samostateczna zarówno na obciążenie ciężarem własnym jak i na obciążenie wiatrem. Konsekwencją jest konieczność zróżnicowania metody montażu i pracy statycznej konstrukcji. Kształt konstrukcji typu fałdowego. Elewacja ścian i dachu nadana zostanie membranami PTFE poprzez ich odpowiedni naciąg. Do konstrukcji głównej membrany będą napinane za pomocą konstrukcji drugorzędnej.
Zrównoważenie wspornika dachu od sił grawitacyjnych następuje za pomocą cięgien mocujących pasy górne kratownic. Sprowadzają one reakcję na ściany, stropów i podziemny ruszt fundamentowy, których ciężar ją równoważy. Na pasach górnych dźwigara przestrzennego opierają się płatwie kratowe o zmiennej długości, rozmieszczone co 3,0 m a na nich wspierają się dodatkowe elementy drugorzędne (słupki i rygielki dachowe) służące do mocowania membrany ETFE. Do konstrukcji stalowej podwieszone są dwa rzędy lamp oświetleniowych oraz pomosty umożliwiające podejście do tych instalacji.
Stateczność konstrukcji przekrycia zapewniają stężenia pionowe, jedno biegnące na całym obwodzie dachu, umieszczone w wierzchołku wspornika dachowego, drugie w połowie jego wysięgu oraz stężenie obwodowe zewnętrzne, usytuowane ukośnie w połowie stalowego zygzaku, wypełniającego przestrzeń pomiędzy Żelbetową trybuną a zewnętrznymi brzegami pasów dolnych dźwigara przestrzennego. Stężającą rolę pełnią również pręty okratowania, łączące gałęzie zdwojonego słupa głównego.
Dylatacje termiczne na obwodzie konstrukcji dachu mogą być wykonane przez przesuwne oparcie płatwi kratowych na jednym końcu (w każdym segmencie dachu) lub co 3 – 5 modułów przez odpowiednie skonstruowanie połączeń pomiędzy zdwojonymi pasami dolnych dźwigarów. Przy takim rozwiązaniu rozstaw dylatacji musi uwzględniać podział konstrukcji na etapy wykonania.
OŚWIETLENIE STADIONU
Oświetlenie stadionu o natężeniu światła od 1200 – 1400 luxów powinno odbywać się z wysokości minimalnej 27 metrów, ale zalecana jest wysokość 32 metry. Z uwagi na dostosowanie wysokości poszczególnych trybun, a w rezultacie całości zadaszenia do wymogów zawartych w decyzji WZ, niemożliwym jest oświetlenie stadionu z maximum 19 metrów (nawet przy poziomie płyty boiska – 1.20m). W tej sytuacji proponuje się montaż składanych masztów teleskopowych poza kubaturą stadionu lub wysięgników przytwierdzonych do zadaszenia stadionu dla potrzeb usytuowania oświetlenia głównego. Wyżej wymienione warunki konieczne są do zapewnienia docelowego natężenia światła powyżej 1400 luxów.